Nu de maand juni voorbij is, de zomerse zon volop schijnt en de vakantie in zicht is, merk ik hoe waardevol het is om even stil te staan bij de afgelopen maanden.
Iedere eerste zaterdag van de maand heb ik een opstellingenochtend mogen faciliteren.
Telkens weer werd er opnieuw zichtbaar hoe diep de invloed van ons familiesysteem doorwerkt in ons dagelijks leven. Verschillende vragen leken uiteindelijk uit te komen bij dezelfde beweging: het aannemen van je ouders zoals zij zijn.
Dat klinkt eenvoudig, maar is vaak een diepgaand proces.
Vaak verlangen we nog naar iets wat we gemist hebben. En zolang we blijven strijden voor erkenning van dat tekort, kan het moeilijk zijn om werkelijk te ontvangen wat er wél beschikbaar is.

Tijdens de opstellingen kwamen ook thema's als rouw en verlies, en adoptie aan bod. Indrukwekkende processen, waarin zichtbaar werd hoe deze ervaringen generaties lang kunnen doorwerken en hoe er, door te erkennen wat er is, ruimte kan ontstaan voor beweging en verbinding.

Naast de maandelijkse opstellingenochtenden was er ook op andere plekken veel beweging. Ik mocht een kennismakingworkshops systemisch werk verzorgen, voor een groep vriendinnen die samen een avond wilden verdiepen en onderzoeken. Het was een bijzondere avond vol openheid, kwetsbaarheid, herkenning, humor en verbinding.

Daarnaast ben ik een mooie samenwerking aangegaan met Karin, een collega-systeemopsteller.

Samen verzorgen we workshops en trainingen voor zorgmedewerkers, teams en docenten.
Het is inspirerend om te zien hoe systemisch werk ook binnen organisaties nieuwe inzichten
en beweging kan brengen.
Ook in mijn coachingspraktijk is veel in ontwikkeling. Er zijn bijzondere trajecten geweest waarin mensen moedige stappen hebben gezet.
Als ik terugkijk op het afgelopen halfjaar, zie en voel ik beweging.
Beweging naar meer bewustzijn en verbinding.
In de beweging ontstaat ruimte.

Ruimte om te zijn.

Liefs Gaby